Dworek Ostoja

Kontakt z nami

Kontakt telefoniczny:

  • (48) 62 76 37 019
  • (48) 607 308 330

Kontakt e-mail: Napisz

Adres:
Dębsko - Ostoja 1 
62-840 Koźminek

dowiedz się więcej

Logowanie

Historia

    Najstarszą wzmiankę o miejscowości znajdujemy w 1136 roku, kiedy to papież Innocenty II zatwierdził Dębsko wśród posiadłości arcybiskupstwa gnieźnieńskiego. Później ziemie te przechodziły z „rąk do rąk” na drodze spadku bądź kupna, aż do końca XVIII w. kiedy to trafiły na stałe do rąk kolejnych właścicieli dóbr koźminkowskich. W 1909 roku posiadłość Dębsko kupił Stefan Grabski, herbu Wczele, który gospodarzył nim aż do śmierci. Po nim w 1920 roku odziedziczyły go w równych częściach córki: Anna z Grabskich Chrostowska, Maria z Grabskich Piątkowska, Konstancja, Dorota i Helena Grabskie. Po rozdziale włości na część tzw. Dębsko Ośrodek od 1922r do 1940 r. posiadała Maria z Grabskich i jej mąż Antoni Piątkowski, współpracownik księdza Wacława Blizińskiego z Liskowa. Natomiast Dębsko Dosinek posiadali Dorota z Grabskich z mężem Bolesławem Mellerowiczem, a Dębsko Ostoję Anna z Grabskich i Aleksander Chrostowski herbu Ostoja, którzy w 1922r. przejęli 203,7 ha. Staraniem Aleksandra Chrostowskiego w latach 1924-1927 ufundowano założenie dworku Dębsko Ostoję na tzw. surowym korzeniu. Najpierw w latach 1923-1925 przeprowadzono drenowanie pól pod nadzorem Krajowego Towarzystwa Melioracyjnego, w 1924r. wywiercono studnię głębinową z pompą ssąco – tłoczącą, a drogę dojazdową do projektowanego założenia obsadzono lipami.

 

            W latach 1926-1927 pod nadzorem majstra murarskiego Cegły z Opatówka i stolarza Sobczyka z Liskowa pobudowano dwór, a wokół niego park, a także sad o powierzchni 3 ha z 400 drzewami owocowymi najlepszych odmian i krzewami: malin, porzeczek i agrestu. Natomiast od wschodniej strony znajdował się warzywnik z inspektami i kilkunastoma ulami. Na polach uprawiano rzepak, ziemniaki, zboża, a także buraki cukrowe dla cukrowni Zbiersk i buraki na nasiona. W 1935roku utworzono sad owocowy o powierzchni 23ha i posadzono 2000 sztuk jabłoni ze „Szkółki drzew owocowych” Zakrzewek. W końcu lat 30. XX w. majątek zajmował 146 ha ziemi ornej,19 ha lasu, 9 ha szkółki drzew owocowych, 1ha warzywnika i 25 ha sadu owocowego.

      Park o powierzchni ok.2 ha w otoczeniu dworu po 1945r. został przetrzebiony. Do 1939r. był on obsadzony żywopłotem, od strony zachodniej z akacji białej, od wschodniej z morwy, a od północnej szpalerem strzyżonego grabu.

    Dworek murowany z cegły ceramicznej z piwnicami nakrytymi sklepieniem odcinkowym został ukończony jedynie w około 60 proc. W części północnej, dworek jest parterowy z wysokim dachem trzyspadowym, podobnie jak alkierz południowo- wschodni. Natomiast człon południowy jest piętrowy z czterospadowym dachem pokrytym dachówką ceramiczną, karpiówką. Reprezentacyjne wnętrza- hol i salon poprzedzone są wgłębionym portykiem wejściowym, a od wschodu zakończoy trójbocznie, z wyjściem na park. Boczne wejście prowadzi do sieni, korytarza z kuchnią, spiżarnią i kredensem. W tzw. alkierzu mieściły się pokoje gościnne, łazienka i gabinet pana domu.

     Aleksander Chrostowski herbu ur.30.11.1885r. od najmłodszych lat był silnie przywiązany do ziemi ojczystej i przejawiał zmiłowanie do pracy na roli. Na wystawie rolniczej w Częstochowie w 1909 roku zorganizował i prezentował ekspozycję wzorowej zagrody wiejskiej. Tam też zetknął się z ruchem spółdzielczym stając się jego aktywnym orędownikiem. Podczas wycieczki do Liskowa poznał ks. Wacława Blizińskiego twórcę „wzorowej wsi” oraz ziemianina Stefana Grabskiego herbu Wczele oraz jego córkę Annę, którą w 1914 roku poślubił.

            We wrześniu 1918 roku przybył wraz z rodzina do Dębska gdzie w 1922 roku z wydzielonej części majątku zorganizował nowe gospodarstwo, w którym realizował swoje zamierzenia i wdrażał nowoczesne metody gospodarowania. Prace w rolnictwie łączył z działalnością społeczną. Nawiązał bliską i serdeczną współpracę z ks. Wacławem Blizińskim. W Koźminku założył Spółdzielnię Spożywców „Bratnia Pomoc”, był prezesem Kółka Rolniczego oraz członkiem zarządu Ochotniczej Straży Pożarnej gdzie przyczynił się do wybudowania remizy strażackiej. Działał również na terenie Kalisza pełniąc funkcję prezesa Rady Okręgowej „Społem”.

            W uznaniu zasług odznaczony został medalem „Bene Merengi” przez papieża Piusa XI oraz Złotym Krzyżem Zasługi przez Prezydenta RP Ignacego Mościckiego.

            Po zakończeniu kampanii wrześniowej A. Chrostowski wyjechał do Warszawy, a rodzinę wysiedlono do Generalnej Guberni. Z tułaczki życiowej rozpoczętej 1939 roku nigdy już rodzina do Dębska nie wróciła. Pobyt nawet na terenie powiatu był dla nich zabroniony.

Po zakończeniu wojny majątek Dębska Ostoji został włączony do Spółdzielni Produkcyjnej, od której w 1996 roku został odkupiony przez Marię i Grzegorza Poniatowskich.

 

                                                                        Dworki Wielkopolskie

                                                                      Ziemianie Polscy XX wieku

powrót